19819t-jpg
19 آبان, 1395

کار آفرینی و اشتغال با اقتصاد دانش‌بنیان شکل می‌گیرد

معاون بین‌الملل دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) گفت: امروزه در کشور دانشگاه‌ها عرضه محور هستند، این در حالی است که برای حل مشکلات اجتماعی و اقتصادی جامعه دانشگاه‌ها باید تقاضامحور باشند.

روح‌الله بیات در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا  با اشاره به نقش علم در خدمت به صلح و توسعه تصریح کرد: کمک علم به صلح و توسعه در دانشگاه‌ها از دو منظر قابل‌توجه است، یکی مقوله ذات علم است و مقوله بعدی به دیپلماسی علمی برمی‌گردد، از این دو مقوله باید در حل مشکلات موجود در جنبه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استفاده کرد.
 
وی افزود: علم باید در زندگی آدمیان و جوامع به کار گرفته شود تا با حل این مشکلات افراد جامعه به سعادت برسند، بنابراین علم در راه سعادت و صلح بشر نقش بی‌بدیلی را ایفا می‌کند، دیپلماسی علمی نیز زمانی استفاده می‌شود که دولت‌ها به‌صورت رسمی با یکدیگر مشکل‌دارند، دانشگاهیان با استفاده از ارتباطات علمی و فناوری با روابط بین دانشگاه‌ها و افراد درون دانشگاه‌ها، این مشکلات را رفع می‌کنند.
 
معاون بین‌الملل دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) اظهار کرد: دیپلماسی علمی در مرحله اول مشکلات ارتباطات در زمینه علمی را برطرف می‌کند و در مرحله بعدی کمک می‌کند مسائل دیگر موردتوجه قرار بگیرد، علی‌رغم وجود تنش در دولت‌های مختلف، ارتباط بین دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی و پژوهشی در دنیا و ایجاد کانون‌های علمی و روابط علمی بین طرفین در دانشگاه‌ها می‌تواند نوعی تلطیف قلوب سیاست‌گذاران را به وجود آورد.
 
وی بابیان این‌که در ارتباط با توسعه دو نوع نگاه درون‌زا و بیرون زا وجود دارد، خاطرنشان کرد: توسعه به عبارتی استفاده از ظرف دانش بشری برای حل مشکلات جامعه و آموزش اخلاق، تولید و مصرف است، وقتی می‌خواهید مشکلات جامعه را حل کنید و به معنی واقعی نمی‌توانید از ظرف دانش بشر استفاده کنید، باید از نگاه بیرون‌زا استفاده کرد.
 
بیات تصریح کرد: کشورهایی که برای حل مشکلات خود نمی‌توانند از این ظرف استفاده کنند، مجبور هستند که به روش دیگر کشورها متوسل یا از نیروهای انسانی و سرمایه‌گذاران آن‌ها استفاده کنند، درنتیجه ازلحاظ سرمایه فیزیکی و علمی به آن‌ها وابسته می‌شوند؛ این در حالی است که علمی که در یک کشور رشد پیدا می‌کند اثری پایدار در افزایش توانمندی و خودکفایی کشور می‌گذارد.
 
وی تأکید کرد: صلح و توسعه همزاد هم هستند و پیش‌فرض‌های توسعه‌یافته، درون خودشان جنگ و درگیری ندارند، از طرفی در حوزه علم در تولید ثروت بحث مهمی به نام اقتصاد دانش‌بنیان مطرح می‌شود که برخاسته از این است که هر علمی لزوماً ما را به ثروت نمی‌رساند.
 
معاون بین‌الملل دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) تصریح کرد: برخی از علوم ما را به ثروت می‌رساند و از طرفی هر روش تولید روش علمی نیست، روش‌هایی که منطبق بر چهارچوب باشد و بتواند ما را به فناوری و رشد اقتصادی برساند و در کنارش اشتغال ایجاد شود را می‌توان روش اقتصادی دانست.
 
وی افزود: در اقتصاد دانش‌بنیان مسائلی مانند کارآفرینی شکل می‌گیرد و اشتغال ایجاد می‌شود، همچنین در این روش مشکلات مردم حل و درآمد ایجاد می‌شود، درواقع با اقتصاد دانش‌بنیان مسائل جامعه یکی‌یکی حل می‌شود.
 
بیات خاطرنشان کرد: اقتصاد دانش‌بنیان علی‌رغم اینکه اشتغال ایجاد می‌کند، مشکلات اجتماعی را نیز حل می‌کند، افراد بیکاری که در سن ازدواج قرار دارند در صورت وجود شغل به ازدواج تمایل پیدا می‌کند و درنتیجه مشکل جمعیتی و سایر مشکلات که در تقاضای شغل ریشه دارد حل می‌شود.
 
وی اظهار کرد: در حال حاضر ۱۱ میلیون نفر در کشور در سن ازدواج قرار دارند ولی توانایی ازدواج ندارند، علت آن گره در مسائل اجتماعی و اقتصادی دارد، اگر از دریچه اقتصاد دانش‌بنیان نگاه کنیم نقش علم و دانشگاه در این زمینه، تحرک بخشیدن به فعالیت‌های علم در راستای کارآفرینی و ایجاد ثروت و درآمد است که خروجی آن اشتغال افراد و افزایش تولید خواهد بود.
 
معاون بین‌الملل دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) یادآور شد: علت اصلی موانع در جوامع ما این است که علم‌ها عرضه محور هستند نه تقاضامحور، آموزش عالی و دانشگاه آزاد بدون بررسی اینکه رشته‌ای به درد می‌خورد یا نه انواع مدارک در مقاطع مختلف ارائه می‌دهد، این در حالی است دانشگاه‌ها در کشورهای توسعه‌یافته براثر نیازهای جامعه و تقاضا شکل می‌گیرد.
 
وی تصریح کرد: چنانکه در حال حاضر نیاز ما تولید کالای خاص باشد برای وجود مهندس این رشته تقاضا ایجاد می‌شود ولی دانشگاه ندارد، در ارتباط با دانشجویان رشته مهندسی و علوم پایه نیز در برخی از موارد به دانشجو مهندس می‌گویند درحالی‌که دست به آچار و پیچ و مهره نخورده و وارد بازار کار نشده‌اند.
 
بیات خاطرنشان کرد: در کشورهای صنعتی دانشجویان در طول تحصیل دوره بلندمدت کارآموزی می‌گذرانند و بعد دروس تخصصی را می‌خوانند، در کشور ما دانشجوی حسابداری فارغ‌التحصیل می‌شود بدون اینکه از حسابداری سر در بیاورد، دانشجوی عمران مهندس می‌شود بدون اینکه سازه‌ای را بشناسد و عملاً در ساخت‌وساز تجربه کسب کرده باشد.
 
وی تأکید کرد: ایراد اساسی عدم هماهنگی دانشگاه با نیازهای جامعه است، از طرفی ناتوانی دانشگاه در ارائه دروس کاربردی و افزایش توانمندی و مهارت افراد است به‌طوری‌که فرد بعد از فارغ‌التحصیلی مهارت لازم برای ورود به بازار کار را کسب نکرده است.
 
معاون بین‌الملل دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره) تصریح کرد: در کشورهای توسعه‌یافته در صورت نیاز بازار، دروس خاصی طراحی می‌شود و دانشجو باید ۳۰ واحد کارآموزی بگذراند این در حالی است که در کشور ما از ۱۴۰ واحد کارشناسی حداقل ۲ تا ۴ واحد به کارآموزی اختصاص پیدا می‎‌کند.
 
وی اظهار می‌کند: برخی از افراد می‌گویند اگرچه مهارت کسب نکرده‌اند اما در عرصه تدریس می‌توانند وارد شوند، وقتی فردی بدون مهارت وارد سیستم شود این موضوع در سیستم سرایت پیداکرده و ادامه پیدا می‌کند، استادها باید به‌روز باشند و اطلاعاتی داشته باشند تا انگیزه لازم برای دانشجو و همچنین اشاره‌ای برای تحقق هدف‌ها ایجاد کنند.
 
بیات خاطرنشان کرد: اگر استاد خودش مهارت داشته باشد می‌تواند اثرات مثبتی در سیستم آموزشی بگذارد، ضمن اینکه خودش مهارت‌ها را به حداکثر برساند.

منبع : ایسنا

بدون دیدگاه

نظرات بینندگان

نظرات بینندگان

پر کردن قسمت ستاره الزامی میباشد.